مناره مظفریه (مناره چولی)

معرفی

مناره مظفریه با ۳۶ متر ارتفاع، پایه ای هشت ضلعی و بدنه ای استوانه ای از آجر دارد و میان سال های ۱۱۹۰ تا ۱۲۳۲ میلادی به فرمان مظفرالدین گوکبوری، امیر اربیل و شوهرخواهر صلاح الدین ایوبی، ساخته شده است. گمان می رود تنها بازمانده مسجدی از دوره ایوبی باشد که از میان رفته است. نام محلی آن «چولی» از واژه کردی به معنای خلوت و متروک می آید، از روزگاری که مناره در زمین های باز بیرون شهر ایستاده بود.